السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین

پيكر سردار شهيد برونسي پيدا شد

سردار سيدمحمد باقرزاده رييس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس در نشست خبري در مشهد ضمن بيان اين مطلب افزود: پيكر 9 شهيد گمنام نيز به همراه پيكر اين شهيد پيدا شده است.

پيكر سردار شهيد عبدالحسين برونسي، فرمانده تيپ جوادالائمه كه در شرق دجله در عمليات بدر در اسفندماه سال 63 به شهادت رسيده بود، پيدا شد….

ادامه خبر در ادامه مطلب…

به گزارش ايسنا، سردار سيدمحمد باقرزاده رييس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس در نشست خبري در مشهد ضمن بيان اين مطلب افزود: پيكر 9 شهيد گمنام نيز به همراه پيكر اين شهيد پيدا شده است.

وي خاطرنشان كرد: پلاك، لباس پاسداري، بخشي از صفحات قرآن و بادگير شهيد برونسي از اجزايي است كه پيدا شده است.
وي افزود: پيكر شهيد در شب شهادت حضرت فاطمه (س) پيدا شده و در يكي از شب‌هاي دهه دوم در قطعه سرداران شهيد بهشت رضاي مشهد دفن خواهد شد.
به گفته باقرزاده، از 9 شهيد گمنام نيز دو نفر در دانشگاه فردوسي، دو نفر در درگز، دو نفر در خاف، دو نفر در سلطان‌آباد، يك نفر در دانشگاه علوم پزشكي بجنورد و يك نفر در دانشگاه بيرجند دفن خواهد شد.
شهید برونسی در سال ۱۳۲۱ در روستای «گلبوی کدکن»، از توابع تربت حیدریه، قدم به عرصه هستی نهاد. نام زیبنده اش گویی از لحظه هایی نشأت می گرفت که در فرمایش « الست بربکم»، مردانه و بی هیچ نفاقی، ندا در داد:«بلی»؛ عبدالحسین.
روحیه ستیزه جویی با کفر و طاغوت، از همان اوان کودکی با جانش عجین می گردد؛ کما این که در کلاس چهارم دبستان، به خاطر بیزاری از عمل معلمی طاغوتی، و فضای نامناسب درس و تحصیل، مدرسه را رها می کند.
در سال ۱۳۴۱ به خدمت زیر پرچم احضار می شود که به جرم پایبندی به اعتقادات اصیل دینی، از همان ابتدا، مورد اهانت و آزار افسران و نظامیان طاغوتی قرار می گیرد.
سال ۱۳۴۷ سال ازدواج اوست. برای این مهم، خانواده ای مذهبی و روحانی را انتخاب می نماید و همین، سرآغاز دیگری می شود برای انسجام مبارزات بی وقفه او با نظام طاغوتی حاکم بر کشور؛ همین سال، اعتراضات او به برخی خدعه های رژیم پهلوی ( مثل اصلاحات ارضی)، به اوج خود می رسد که در نهایت، به رفتن او و خانواده اش به شهر مقدس مشهد و سکونت در آنجا می انجامد، که این نیز فصل نوینی را در زندگی او رقم می زند.

پس از چندی، با هدفی مقدس، به کار سخت و طاقت فرسای بنایی روی می آورد و رفته رفته، در کنار کار، مشغول خواندن دروس حوزه نیز می شود. بعدها به علت شدت یافتن مبارزات ضد طاغوتی اش و زندان رفتنهای پی در پی و شکنجه های وحشیانه ساواک، و نیز پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و ورود او در گروه ضربت سپاه پاسداران، از این مهم باز می ماند.

با شروع جنگ تحمیلی، در اولین روزهای جنگ، به جبهه روی می آورد که این دوران، برگ زرین دیگری می شود در تاریخ زندگی او.

به خاطر لیاقت و رشادتی که از خود نشان می دهد، مسئولیت های مختلفی را برعهده او می گذارند که آخرین مسئولیت او، فرماندهی تیپ هجده جوادالائمه (سلام الله علیه) است، که قبل از عملیات خیبر، عهده دار آن می شود.

با همین عنوان، در عملیات بدر، در حالی که شکوه ایثار و فداکاری را به سر حد خود می رساند، مرثیه سرخ شهادت را نجوا می کند.

تاریخ شهادت این سردار افتخار آفرین، ۲۳ اسفندماه ۱۳۶۳ می باشد که جنازه مطهرش، مفقودالأثر می شود.

پيكر سردار شهيد برونسي پيدا شد

سردار سيدمحمد باقرزاده رييس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس در نشست خبري در مشهد ضمن بيان اين مطلب افزود: پيكر 9 شهيد گمنام نيز به همراه پيكر اين شهيد پيدا شده است.

پيكر سردار شهيد عبدالحسين برونسي، فرمانده تيپ جوادالائمه كه در شرق دجله در عمليات بدر در اسفندماه سال 63 به شهادت رسيده بود، پيدا شد….

ادامه خبر در ادامه مطلب…

به گزارش ايسنا، سردار سيدمحمد باقرزاده رييس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس در نشست خبري در مشهد ضمن بيان اين مطلب افزود: پيكر 9 شهيد گمنام نيز به همراه پيكر اين شهيد پيدا شده است.

وي خاطرنشان كرد: پلاك، لباس پاسداري، بخشي از صفحات قرآن و بادگير شهيد برونسي از اجزايي است كه پيدا شده است.
وي افزود: پيكر شهيد در شب شهادت حضرت فاطمه (س) پيدا شده و در يكي از شب‌هاي دهه دوم در قطعه سرداران شهيد بهشت رضاي مشهد دفن خواهد شد.
به گفته باقرزاده، از 9 شهيد گمنام نيز دو نفر در دانشگاه فردوسي، دو نفر در درگز، دو نفر در خاف، دو نفر در سلطان‌آباد، يك نفر در دانشگاه علوم پزشكي بجنورد و يك نفر در دانشگاه بيرجند دفن خواهد شد.
شهید برونسی در سال ۱۳۲۱ در روستای «گلبوی کدکن»، از توابع تربت حیدریه، قدم به عرصه هستی نهاد. نام زیبنده اش گویی از لحظه هایی نشأت می گرفت که در فرمایش « الست بربکم»، مردانه و بی هیچ نفاقی، ندا در داد:«بلی»؛ عبدالحسین.
روحیه ستیزه جویی با کفر و طاغوت، از همان اوان کودکی با جانش عجین می گردد؛ کما این که در کلاس چهارم دبستان، به خاطر بیزاری از عمل معلمی طاغوتی، و فضای نامناسب درس و تحصیل، مدرسه را رها می کند.
در سال ۱۳۴۱ به خدمت زیر پرچم احضار می شود که به جرم پایبندی به اعتقادات اصیل دینی، از همان ابتدا، مورد اهانت و آزار افسران و نظامیان طاغوتی قرار می گیرد.
سال ۱۳۴۷ سال ازدواج اوست. برای این مهم، خانواده ای مذهبی و روحانی را انتخاب می نماید و همین، سرآغاز دیگری می شود برای انسجام مبارزات بی وقفه او با نظام طاغوتی حاکم بر کشور؛ همین سال، اعتراضات او به برخی خدعه های رژیم پهلوی ( مثل اصلاحات ارضی)، به اوج خود می رسد که در نهایت، به رفتن او و خانواده اش به شهر مقدس مشهد و سکونت در آنجا می انجامد، که این نیز فصل نوینی را در زندگی او رقم می زند.

پس از چندی، با هدفی مقدس، به کار سخت و طاقت فرسای بنایی روی می آورد و رفته رفته، در کنار کار، مشغول خواندن دروس حوزه نیز می شود. بعدها به علت شدت یافتن مبارزات ضد طاغوتی اش و زندان رفتنهای پی در پی و شکنجه های وحشیانه ساواک، و نیز پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و ورود او در گروه ضربت سپاه پاسداران، از این مهم باز می ماند.

با شروع جنگ تحمیلی، در اولین روزهای جنگ، به جبهه روی می آورد که این دوران، برگ زرین دیگری می شود در تاریخ زندگی او.

به خاطر لیاقت و رشادتی که از خود نشان می دهد، مسئولیت های مختلفی را برعهده او می گذارند که آخرین مسئولیت او، فرماندهی تیپ هجده جوادالائمه (سلام الله علیه) است، که قبل از عملیات خیبر، عهده دار آن می شود.

با همین عنوان، در عملیات بدر، در حالی که شکوه ایثار و فداکاری را به سر حد خود می رساند، مرثیه سرخ شهادت را نجوا می کند.

تاریخ شهادت این سردار افتخار آفرین، ۲۳ اسفندماه ۱۳۶۳ می باشد که جنازه مطهرش، مفقودالأثر می شود.